Gelopen traject: The West Highland (WHW) is de eerste officiële lange afstandswandelpad van Schotland. Het begint in Glasgow (officieel Milngavie) en eindigt in Fort William. Deze route van 152 km wordt de meest spectaculaire lange afstandswandelpad van Schotland genoemd. Wij geloven dat graag. De route volgt oude veedrijvers paden, militaire wegen en oude trajecten van koetsen en treinen.
Zwaarte: Het begint rustig in de 'lowlands'. Langs het meer Loch Lomond wordt het pad ruiger en zwaarder, eigenlijk het zwaarste gedeelte. Daarna loopt het het route soms pittig omhoog. De paden kunnen modderig zijn en de oude wegen zijn vaak gemaakt van (ronde) keien en loopt daardoor niet gemakkelijk.
Markeringen: Route wordt gemarkeerd door een distel symbool. Over het algemeen goed te volgen.
Overnachtingen: Het kan moeilijk zijn om op het einde van de een wandeldag een B&B te vinden omdat veel lopers Travel Light lopen en daardoor zijn veel B&B's ruim van te voren gereserveerd. Wij liepen de tocht in mei maar hadden een tent bij ons en waren daardoor niet afhankelijk van B&B. Onze overnachtingen:
- Wildkamperen in de buurt van Dumgoyach Bridge (vlak voor de whisky stokkerij)
  (op de website van de West Highland Way staat nu aangegeven dat het niet meer is toegestaan)
- B&B in Drymen
- Kamperen op Cashell Campsite (nette camping)
- Kamperen op een 'official campsite' even na Inversnaid Hotel
  (geen voorzieningen maar wel gratis)
- Kamperen op Beinglas Farm Inverarnan (nette camping)
- Kamperen op een camping in Tyndrum (slechte voorzieningen)
- Kamperen op een 'official campsite' even na Inveroran Hotel
  (geen voorzieningen maar wel gratis)
- Hotel Kingshouse (een oud hotel, maar wel goed)
- Kamperen op een camping in Kinlochleven (slechte voorzieningen)
- Kamperen op een camping aan de voet van de Ben Nevis (nette camping)
Zorg bij het kamperen ervoor dat je niets achterlaat wat er daarvoor niet lag. Zeker als je besluit wild te kamperen (wat overigens niet meer is toegestaan).
Kaartmateriaal / routebeschrijving: De gehele route wordt in een handzaam boekje beschreven. Het handige van dit boekje is dat de (delen) van de kaart tussen de tekst te vinden is. Daardoor zijn de bijzonderheden (die je gedurende de tocht tegenkomt en beschreven worden) snel terug te vinden op de kaart. En op de kaart zijn de gemarkeerde punten ook weer snel terug te vinden in de tekst. De kaarten hebben een schaal van 1:25.000. Een aparte kaart vinden wij niet nodig om de route goed te kunnen volgen. Aan dit boekje hadden wij genoeg, maar wil je van de route afwijken dan heb je een kaart aparte nodig want alleen de route (met een klein deel van de omgeving) staat op de kaart. Om het boek te beschermen tegen regen e.d. hadden wij het boek (opgeslagen) in een simlock plastic zak gestoken.

Gegevens routebeschrijving:
Anthony Burton
The West Highland Way
Aurum Press Ltd
ISBN 1-85410-391-1
(boekrecensie)

Tips:
Neem een tekentang mee, wij hebben twee keer een teek moeten lospeuteren.
Conic Hill is een bepaalde periode gesloten in verband met de lammertijd.
Stap eens binnen bij Drovers Inn (Inverarnan). Dit is een oude herberg waar vroeger de veedrijvers pauzeerden. Binnen lijkt het of er in al die jaren niets aan het interieur veranderd is. Buiten ruik je al dat er binnen een kolenvuur brand. De rugzak kun je veilig naast de grote bruine beer in de hal zetten.
Kijk ook eens op de sites die hieronder bij de links staan voor (veel meer) praktische informatie.
Eten en drinken: Onderweg kom je door dorpjes e.d. met winkels en er zijn redelijk wat leuke pubs en hotels onderweg te vinden om te eten en watervoorraad bij te vullen. Tussen Tyndrum en en Kinglochleven (45 km) zijn geen winkels en eetgelegenheden zijn beperkt. Verder hebben wij expeditie maaltijden bij ons. Dat is licht en gemakkelijk te bereiden en biedt een volledige maaltijd.
Kooktoestel: Tijdens deze tocht hebben wij op een MSR whisperlite gekookt.
Er naar toe: Vanaf IJmuiden naar Newcastle gevaren met een nachtboot. Daarna van Newcastle met de trein naar Glasgow. Het officiële startpunt Milngavie (dat uitgesproken wordt als 'Mull-guy') kun je met de een soort metro bereiken.
Terug: Vanuit Fort William kun je de trein terug naar Glasgow nemen. Onderweg zul je vanuit de trein veel herkennen.